Zelfklevende etiketten zijn een veelgebruikt type identificatiemateriaal dat in verschillende industrieën wordt gebruikt. Hun samenstelling kan worden begrepen vanuit de volgende aspecten:
1. Basiscompositie
Zelfklevende etiketten bestaan hoofdzakelijk uit drie belangrijke onderdelen:
• Oppervlaktemateriaal (oppervlaktemateriaal):
Dit is het cruciale onderdeel van het zelfklevende etiket, omdat het rechtstreeks in contact komt met het oppervlak waarop het etiket wordt aangebracht. Het oppervlaktemateriaal moet duurzaam zijn, bestand tegen slijtage en corrosie, en gemakkelijk te hechten. Veel voorkomende oppervlaktematerialen zijn onder meer papier (zoals gecoat papier, thermisch papier en schrijfpapier), films (zoals polyester PET en polyvinylchloride PVC) en speciale materialen (zoals parelfilm en holografische film).
• Kleefstof:
De lijm dient als bindmiddel tussen het etiket en het substraat. Het moet snelle hechtingseigenschappen, langdurige hechting en goede weersbestendigheid hebben. Veel voorkomende lijmen zijn onder meer acryl-, polyurethaan- en verschillende soorten zoals hotmelt-, water-, olie- en vrieslijmen.
• Voering (vrijgavevoering):
De liner ondersteunt het oppervlaktemateriaal en de lijm. Het moet voldoende sterkte en duurzaamheid hebben en tegelijkertijd gemakkelijk te scheuren zijn. Gebruikelijke voeringmaterialen omvatten pergamijnpapier en gecoat papier. Het oppervlak van de voering is meestal bedekt met een losmiddel (zoals siliconenolie) om te voorkomen dat de lijm eraan blijft plakken.

2. Uitgebreide samenstelling (vanuit het perspectief van productie en kwaliteitsborging)
Bij de daadwerkelijke productie kan de samenstelling van zelfklevende etiketten complexer zijn en het volgende omvatten:
• Oppervlaktecoating:
Een laag die op het oppervlaktemateriaal wordt aangebracht om de eigenschappen ervan te wijzigen, zoals het verbeteren van de oppervlaktespanning, het veranderen van kleur of het toevoegen van een beschermende laag. Deze coating zorgt ervoor dat het label inkt en afdrukken beter accepteert, vlekken voorkomt, de inkthechting verbetert en beschermt tegen verslechtering van de afdruk.
• Ondercoating:
Een laag aangebracht op de achterkant van het oppervlaktemateriaal, overeenkomend met de oppervlaktecoating, maar met verschillende functies. Het kan de hechting tussen het oppervlaktemateriaal en de lijm verbeteren of andere specifieke doeleinden dienen.
• Loslaatcoating:
Een coating, meestal siliconenolie, aangebracht op het oppervlak van de voering om een spanningsarm, glad oppervlak te creëren. Dit voorkomt dat de lijm aan de voering blijft plakken, waardoor het gemakkelijker wordt om het label los te maken en te gebruiken.
• Achtercoating:
In bijzondere omstandigheden of bij specifieke producten wordt op de achterkant van de liner een beschermende coating aangebracht. Dit voorkomt dat de lijm aan de liner blijft plakken na het verwijderen of terugspoelen van het afval, waardoor het label onbruikbaar zou kunnen worden. Backcoating wordt ook gebruikt om meerlaagse labels te produceren of om op de achterkant te bedrukken.
Samenvattend omvat de samenstelling van zelfklevende etiketten niet alleen de basiselementen oppervlaktemateriaal, lijm en voering, maar kan ook extra lagen omvatten, zoals oppervlaktecoating, ondercoating, loslaatcoating en achtercoating, afhankelijk van het productieproces en de specifieke vereisten. Deze componenten vormen samen de volledige structuur van een zelfklevend etiket, wat een brede toepasbaarheid en uitstekende prestaties oplevert.
Copyright © 2026 Shanghai Pure-easy Label Printing Co., Ltd. - Alle rechten voorbehouden.